Po rządach Władysława I Hermana i Zbigniewa rozpoczął się okres władzy Bolesława III Krzywoustego. Do 1107 roku był jedynie księciem Małopolski i Śląska, dopiero wtedy został księciem całej Polski. Jako syn Władysława I Hermana został następnym rządzącym z dynastii Piastów. Rządy Bolesława Krzywoustego historycy uważają za najlepsze. Zasłynął szczególnie z walki w obronie Głogowa w 1109 roku. Podczas jego władzy do Polski powróciły również ważne tereny takie jak: Pomorze Gdańskie i ziemia lubuska. Bolesław III Krzywousty był świetnym wojownikiem, dowódcą oraz politykiem. Swoje polityczne działania skupiał na chrystianizacji polskich ziem i słynął z przemyślanej polityki pomorskiej. W historii oprócz sukcesów tego władcy zapisane są również jego porażki. Najgorsze wydaje się być morderstwo swojego brata w walce o tron. Mimo, że dzięki tej zadziorności i swoim marzeniom osiągnął tak wiele, to zabójstwo własnego brata wydaje się być powyżej granicy zachowania dobrego króla. Bolesław III Krzywousty w swoim testamencie zażądał rozbicia dzielnicowego polskich terenów.
Władysław I Herman to książę z dynastii Piastów, którego rządy przypadają po Bolesławie II Szczodrym/Śmiałym. Władca Polski w latach 1079-1102. Władysław I Herman wzbudza wiele negatywnych opinii wśród historyków. Przed krytyką naszego wodza trzeba jednak wiedzieć, że czasy, w jakich on panował były szczególnie trudne. Nie jeden król z poprzednich dekad nie poradziłby sobie z taką sytuacją w państwie, co nieco usprawiedliwia Władysława I Problem jednak w tym, że rządy Władysława I Hermana charakteryzuje apatia i nicość. W życiu był poważnie chory, miał problemy z nogami, jednak prawdziwą przeszkodą jego nie do końca umiejętnej władzy jest charakter. Był bierny wobec sytuacji politycznych wokół niego. Krytycy historyczni uważają, że nie zależało mu na tym stanowisku. Władza w Polsce d kilku pokoleń była przekazywana z ojca na syna i nie każdy miał dar do tego typu stanowiska. Prędzej czy później musiał trafić się król, który nie mierzy wysoko i władza nie jest jego pasją życiową. Tak prawdopodobnie było w tym przypadku. W 1100 roku Władysław I Herman podzielił kraj na dzielnice i władze otrzymali jego synowie: Zbigniew i Bolesław.
Po panowaniu Kazimierza Odnowiciela władze w Polsce przejął Bolesław II Szczodry, który miał również przydomek Śmiały. Był królem Polski przez trzy lata, od 1076 do 1079 roku. Był synem Kazimierza Odnowiciela, więc odziedziczył władze po ojcu. Przed zostanie królem naszego kraju był jego księciem (w sumie przez osiem lat). Chociaż przydomek Śmiały jest bardzo znany to literatura naukowa nigdzie go nie zawiera. Według historyków jedynym wiarygodnym przydomkiem Bolesława II był przydomek Szczodry i tylko w ten sposób piszą o byłym królu polskim. Wynika to z tego, że przydomek Śmiały został nadany po śmierci Bolesława II, a nie wszyscy uznają takie przydomki. Historycy uważają, że Bolesław Śmiały był najlepszym rządzącym spośród wszystkich królów z dynastii Piastów. Przydomek Śmiały również nam może wiele powiedzieć o tym wielkim człowieku. Jak na osobę rządzącą całym państwem, czyli w tym przypadku króla, przydomek śmiały jest bardzo pozytywny. To cecha, którą musi posiadać każdy dobry dowódca.
Czwartym dowódcą naszego kraju został Kazimierz Pierwszy Karol Odnowiciel. Kolejny władca z dynastii Piastów. Rządził naszym krajem od 1034 roku do 1058, jednak podczas tych wielu lat miał kilka przerw. Syn Mieszka II, czyli po raz kolejny władza pozostaje w rodzinie. Około 1035 roku musiał opuścić nasz kraj i jego zarządcą został dopiero po powrocie w 1039 roku. Jego władza była bardzo umiejętna. W przeciwieństwie do poprzedników miał niezwykle trudny czas do sprawowania władzy. Liczne bunty, walki w środku państwa. to wszystko było ciężkie do opanowania, jednak wreszcie Kazimierz Odnowiciel poradził sobie z tą sytuacją. W 1039 roku, kiedy potrzebował walczyć, dostał wsparcie wojskowe od cesarza Henryka III. Główną siedzibą króla Kazimierza Odnowiciela był Kraków, ponieważ podczas licznych walk to on był najmniej zniszczony i najlepszy do jakiegokolwiek użytku. Kazimierz Odnowiciel sprawował władzę aż do swojej śmierci. Zmarł 28 listopada 1058 roku w Poznaniu i właśnie tą datę uznaje się za koniec jego władzy w Polsce.
Następnym królem Polski był Mieszko II. Jego pseudonim brzmiał Lambert. Królem Polski był od 1025 roku do 1031. Następnie był jedynie księciem Polski do 1034. Tak jak poprzednicy pochodził z dynastii Piastów. Był synek Bolesława I Chrobrego oraz wnukiem pierwszego króla Polski Mieszka I. W walce o tron wypędził swoich braci z kraju, dzięki czemu przejął władze po własnym ojcu. Podczas swojej królewskiej kadencji prowadził wojny z Niemcami i Czechami. Jego problemy zaczęły się w 1031 roku. Opuścił on wtedy nasz kraj, a na tronie polskim osadzony został jego brat Bezprym. Następne kłopoty miał w Czechach, gdzie został uwięziony przez Udalryka. Dopiero w 1032 roku powrócił do naszego kraju i ponownie otrzymał władze nad częścią Polski. Jako króla możemy oceniać go surowo. Widać, że nie radził sobie ze swoimi przywilejami. Polska dużo przez niego straciła. Przede wszystkim za czasów jego władzy i przez jego dowodzenie, straciliśmy wiele terenów. Na naszą niekorzyść pozbyliśmy się Milska, Lużyc, Grodów Czerwieńskich, Moraw i Słowacji.
Kolejnym rządzącym Polską od 992 roku był Bolesław I Chrobry, którego nazywa również Wielkim. Był synem Mieszka I, pochodził z Dynastii Piastów. Przez pierwsze lata swojej władzy był jedynie księciem. Dopiero w 1025 roku został koronowany na króla naszego kraju. Kolejna znana osobistość w historii Polski. Podczas swojej władzy był sojusznikiem Ottona III i to on gościł Ottona w Gnieźnie w 1000 roku na jakże znanym zjeździe gnieźnieńskim. Wtedy to spotkali się przy grobie świętego Wojciecha, który został zabity przez Prusów. Po śmierci cesarza Ottona skończyły się dobre stosunki Polski z cesarstwem niemieckim. Z następcą Ottona, Bolesław Chrobry miał bardzo wrogie stosunki i przez nie przez kilkanaście lat prowadzone były wojny. Dopiero w 1018 roku został podpisany pokój w Budziszynie. W swoim życiu Bolesław I Chrobry był także księciem Czech. Miało to miejsce w latach 1003-1004 i nazwano go Bolesławem IV. Jego największe sukcesy to zdobycie Kijowa w 1018 roku i wpływ na nową władze oraz odzyskanie większości ziem polskich.
Pierwszym historycznym królem Polski był Mieszko I. Na pewno nie ma osoby, która nie słyszałaby o tej wybitnej osobistości. Wielki władca, a co najważniejsze pierwszy król naszego kraju. Nie znamy dokładnej daty przyjęcia tytułu króla, wiemy tylko, że było to około roku 960. To właśnie z nim kojarzy się najbardziej znana data wśród historyków, czyli rok 966. Wtedy to miał miejsce chrzest. Mieszko I był królem do roku 992. Pochodził z dynastii Piastów i był ojcem Bolesława I Chrobrego. W 965 roku wziął ślub z Dobrawą. To właśnie to wydarzenie razem ze chrztem zjednoczyło nas w kręgi chrześcijaństwa. To miało niezwykle pozytywny wpływ na nasz kraj, ponieważ chrześcijaństwo w tamtych czasach było dużym wyróżnieniem i otwierało kolejne drogi polityczne dla naszego państwa. Historycy na podstawie starodawnych źródeł, że Mieszko I był wyjątkowo zdolnym politykiem i znakomitym przywódcą. W polityce zagranicznej kierował się dobrem narodu, nawet, jeśli miało to być pojednanie z dotychczasowym wrogiem. Najważniejsze bitwy za jego panowania to dwie zwycięskie bitwy z Niemcami. Pierwsza miała miejsce w 972 roku pod Cedynią, druga w 979 roku.
Kim tak naprawdę jest król? A może był, ponieważ w dzisiejszych czasach ciężko znaleźć takie stanowisko w jakimkolwiek państwie. Jacy byli królowie? Jak traktowali swoich podwładnych? Czy zawsze działali w dobrym imieniu swojego ludu? Czy wśród królów zdarzali się zdrajcy? Znak wielu miłośników historii całego świata. Wiele osób interesuje się cechami dobrego króla i chociaż raz zastanawiała się nad pytaniami, jakie wcześniej przytoczyłem. Kto z nas nie marzył o zostaniu królem? Dziecięce marzenia, czy tak naprawdę wiemy jak wyglądał król i nie mamy złudnego wrażenia, które wywarły na nas bajki dla dzieci? Te wszystkie problemy będę chciał rozwiązać opisując po kolei różnych władców monarchicznych. Zaczniemy od władców polskich, którzy z całą pewnością byli bardzo ciekawymi osobistości, a ich nazwiska bądź pseudonimy zna każdy, kto chodził do szkoły. Tematyka bardzo ciekawa. Już od samej definicji króla, aż po opis wszystkich zachowań poszczególnych władców swoich państw. Zapewniam, że wiele osób zmieni swoje dotychczasowe zdanie na temat indywidualności, którymi byli monarchowie.